سه روایت واقعی از «دزدی در روز روشن»

[ad_1]

تیر ۲۷, ۱۳۹۶
ویژه

شما می توانید این مطلب را در 3 دقیقه و 12 ثانیه بخوانید.
چاپچاپ مطلب

حمید رضا نصیری نژاد – پایگاه خبری خرد و کلان

طی یک هفته گذشته سه تجربه خرید از اصناف را داشتم که نشان می داد اصولا نظارتی بر آنها وجود ندارد و خریدار عملا در موضع ضعف قرار می گیرد.

تجربه نخست: در یک واحد صنفی پرده فروشی، سفارش کار دادم. به گفته فروشنده، هزینه کار یک میلیون تومان بود که نیمی از آن را به عنوان بیعانه پرداخت کردم. پس از تحویل گرفتن کار، فروشنده بلافاصله باقی مانده هزینه را از من گرفت.

با نصب پرده ها، متوجه شدم که همه آنها با اندازه های اشتباه دوخته شده اند. به فروشنده مراجعه کردم. قرار شد کارها اصلاح شود. این روند دست کم یک هفته وقت من را گرفت، در حالی که از ابتدا قرار بود حداکثر ۲۴ ساعته کارها تحویل داده شود. چون رضایت کامل من جلب نشده بود، کار به جر و بحث با فروشنده کشید، اما در نهایت اتفاقی که افتاد، این بود که فروشنده اعلام کرد در محاسبه قیمت اشتباه کرده و من باید ۱۰۰ هزار تومان دیگر به عنوان ما به التفاوت بپردازم.

پیگیری من از اتحادیه پارچه فروشان به این نتیجه رسید که با حضور در محل اتحادیه، شکایتی تنظیم کنم تا طی ۱۵ روز به موضوع رسیدگی شود. قرار بر این شد که آنها کارشناسی را اعزام کنند تا پرده ها را از نزدیک بازدید و درباره موضوع اظهار نظر کند.

تجربه دوم: از یک فروشگاه محلی، یک میله بارفیکس ایرانی خریدم که از تولید داخلی حمایت کرده باشم. چون روی آن قیمت مصرف کننده وجود نداشت، به فروشنده اعتماد کردم و بابتش ۴۷ هزار تومان پرداخت کردم. امروز به سایت شرکت تولید کننده مراجعه کردم و دیدم قیمت کالا ۳۱ هزار تومان است. با شرکت تماس گرفتم و موضوع گران فروشی را اطلاع دادم. اعلام کردند که ما درباره این موضوع مسئولیتی نداریم. با فروشگاهی که از آن خرید کرده بودم تماس گرفتم. فروشنده اعلام کرد که می توانم به جای آن کالا، کالای دیگری بردارم، اما قیمت محصول همان است.

تجربه سوم: از یک فروشگاه موبایل، یک گوشی خریدم. فروشنده به قرآنی که به دیوار چسبانده بود، قسم خورد که ارزان ترین قیمت بازار را دارد و آن گوشی را به ما ۵۱۰ هزار تومان فروخت. فردا که به صورت اتفاقی از بازار موبایل عبور می کردم، دیدم که همان گوشی با قیمت ۴۴۰ هزار تومان فروخته می شود.

با اتحادیه تماس گرفتم. گفتند که می توانید برای شکایت مراجعه کنید، اما چون شکایت در این زمینه زیاد است، پیشنهاد کردند برای مابه التفاوت ۷۰ هزار تومانی بهتر است وقت نگذارم.

نتیجه این تجربه ها چیست؟ این که یا برای خریدن یک میله بارفیکس ۳۰ هزار تومانی، به ۳۰ تا فروشگاه سر بزنیم تا مطمئن شویم قیمت اصلی چقدر است، یا هنگام خرید هر کالایی اول با اتحادیه مربوطه تماس بگیریم و قیمت واقعی کالا را بپرسیم و برای این کار هم باید شماره تلفن همه اتحادیه ها را همیشه همراه داشته باشیم، یا این که به ازای هر خرید، یک برگه شکایت هم همراه داشته باشیم. در نهایت هم شما مجبورید برای پیگیری صحت معامله و یا احیای حق تان در خریدی که شاید ۱۰ دقیقه وقت تان را گرفته، یک ماه وقت بگذارید.

*
کد خبر: 6507

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *